Κοινωνικά

Ένα Δωμάτιο …….

Σκέψου ένα δωμάτιο. Δωμάτιο με φως που εκεί κοιμάται παιδί. Κοιμάται ήσυχο τα βράδια χωρίς να έχει ανάγκη κανέναν να του πει πως το αγαπά γιατί ήδη το ξέρει. Φαντάσου ένα δωμάτιο που βλέπεις όλα όσα είναι το παιδί, όλα όσα πρόκειται να γίνει κι όλα όσα πολεμά να μην τους μοιάσει μεγαλώνοντας.

Φαντάσου ένα δωμάτιο με κάλτσες λερωμένες στην άκρη που ενώ πηγαίνουν στ’ άπλυτα, ξέρεις πως θα ξαναφορεθούν σαν καινούριες πάλι, γιατί τα λάθη διορθώνονται απλά μ’ ένα συγγνώμη. Φαντάσου ένα παιδί να μη φοβάται στο δωμάτιο μην ανοίξουν με βία την πόρτα και το δείρουν, μη φωνάξουν τ’ όνομα του για να το τρομάξουν.

Φαντάσου ένα δωμάτιο μ’ένα κρεβάτι που δε θα’χει ούτε δάκρυ να βρεις στο μαξιλάρι αφού ο ύπνος είναι αγαλλίαση κι όχι μοναξιά. Φαντάσου ένα δωμάτιο που το κάθε πράγμα έχει ιστορία κι ό,τι δεν είχε, ήταν απλά πολύ νωρίς για να την δεις. Ένα δωμάτιο που όλα είναι καλά γιατί το φως είναι απόλυτα σύμφωνο με το σκοτάδι. Φαντάσου ένα τέτοιο παιδί κι όχι… Μη φανταστείς άλλο παρά μόνον εσένα.