Κοινωνικά

Δεν εμπιστεύομαι ……..

ΔΕΝ… Δεν εμπιστεύομαι τους “απλούς” γιατί η απλότητα γίνεται κρυψώνα να μην ψάξεις το δύσκολο που ανήκει σ’ εσένα. Δεν εμπιστεύομαι τους απαίδευτους γιατί θα πονάει το δόντι κι αυτοί θα ζητούν εγχείριση ανοικτής καρδιάς. Δεν εμπιστεύομαι αυτούς που ρωτούν βιογραφικά απ’ το πρώτο ραντεβού, γιατί ο βίος δεν υποπίπτει ποτέ σε γραφικά. Δεν εμπιστεύομαι όρκους αιώνιας αγάπης γιατί όποιος αγάπησε δεν χρειάστηκε να ορκιστεί ποτέ.

Δεν εμπιστεύομαι ψυχαγωγικά καλοκαίρια με πρόσχαρους έρωτες γιατί όποιος δεν παρέδωσε πρώτος τον εαυτό του στο αυγουστιάτικο φεγγάρι δεν θα δει ποτέ τη διαδρομή του στην απέραντη θάλασσα. Δεν εμπιστεύομαι λόγια για καιρό, οικονομικά και πολιτική, γιατί σε αυτά όλοι βρήκαμε θέση και αντίθεση μα σύνθεση κανείς.

Δεν εμπιστεύομαι τίποτε από κανέναν, παρά μόνο ο,τι του είναι απολύτως απαραίτητο να κάνει για να μείνει ο ζωντανός παιδικός εαυτός του.

Μας έφαγε η χλιαρότητα λες και γεννηθήκαμε σε αντικριστούς καναπέδες που ενώ βλέπεις τον άλλον, βολεύτηκες καλά με τα μαλακά μαξιλάρια στο σχήμα το δικό σου.

Ίσως η αλήθεια να φαίνεται απόλυτη μα όμως απόλυτη την κάνει ο εχθρός της κι όχι αυτή. Ποιος κοιμάται ήσυχος τα βραδιά αγκαλιά με το ψέμα;