Κοινωνικά

ΖΕΙΣ ΣΕ ΒΑΘΟΣ;

Λες κουβέντες μικρές και περιεκτικές ή φλυαρείς σαν μηρυκαστικό; Κοιτάς τους ανθρώπους στα μάτια ή κοιτάς πίσω και γύρω τους; Ρωτάς εάν είναι καλά επειδή σε ενδιαφέρει η απάντηση, ή απλώς χρωστάς στον εαυτό σου την ερώτηση;

Αναρωτιέσαι “γιατί” πριν το “τι” και το “πώς” ή αφήνεις το γιατί μόνο για τους γραφικούς φιλόσοφους; Ψάχνεις νόημα σε ό,τι συμβαίνει γύρω σου ή το προσπερνάς σαν παρέλαση που απλά περιμένεις χειροκρότημα στη σειρά σου; Κάθεσαι μόνος σου σε ένα δωμάτιο να ακούσεις τη σκέψη σου ή γεμίζεις θόρυβο τη ζωή σου;

Ζεις από επιθυμία ή αναγκαιότητα; Επιτρέπεις στους ανθρώπους να είναι αυτοί που είναι ή τους πιέζεις να αλλάξουν για σένα; Αγαπάς και παραδέχεσαι Θεό της ανταλλαγής και συναλλαγής ή Τον θέλεις εκεί Πανταχού Παρόντα και τα πάντα Πληρόντα με κάθε κόστος, για κάθε αιτία και σε κάθε περίπτωση;

Κοιτάζεις τα παιδιά σου σε συνθήκη “χρονοχρέωσης” για όσα έχεις κάνει ή με απλή ευγνωμοσύνη για όσα έχεις γίνει εξαιτίας τους; Κάνεις έρωτα βλέποντας το πρόσωπο ή το πρόσωπο έγινε σώμα που -για λίγο- αποσβένει τους φόβους σου;

Είσαι σε σχέση με παρόν και μέλλον ή απλώς δανείζεσαι επιβεβαίωση για το παρελθόν; Επιπλέεις σαν φελλός ή κολυμπάς σαν δύτης;

Το βάθος είναι η μόνη άμμος που είτε την πατάς είτε γονατίζεις σε αυτήν, εκείνη γίνεται το ίδιο φιλόξενη, σαν μάνα που δεν ξεχωρίζει τα παιδιά της.