Η Ιστορία μας

“Η συτζιά του μαύρου”

Written by admin

Σύμφωνα με την παράδοση ο Κιόρογλου γόνος οικογένειας κρυπτοχριστιανών που έζησε κατά την εποχή της Τουρκοκρατίας στην Κύπρο, κληρονόμησε την περιουσία του πατέρα του που αποτελείτο από όλη σχεδόν τη Λακατάμια και ειδικά τη δυτική πλευρά, από το μοναστήρι του αρχαγγέλου μέχρι τη Χρυσοσπηλιώτισσα και έφθανε μέχρι και  την Κάτω Δευτερά και από την άλλη πλευρά, μέχρι το αεροδρόμιο της Λακατάμιας και μέχρι το χωριό Άγιοι Τριμιθιάς.

Ο Κιόρογλου, ήταν πολύ καλός άνθρωπος και λέγεται ότι κανένας άνθρωπος της περιοχής αυτής δεν πείνασε, αφού όποιος ζητούσε τροφή ή άλλη βοήθεια του την έδινε χωρίς διακρίσεις.

Ο Κιόρογλου δώρισε μεγάλη περιουσία στην εκκλησία Αρχαγγέλου και στην Εκκλησία Χρυσοσπηλιώτισσας προς τη Δευτερά κι από ότι είπαν οι παλιοί ο λόγος είναι ότι,  όταν βγήκε να επιθεωρήσει τα σπαρτά του κι έφτασε πάνω από τη σπηλιά της Χρυσοσπηλιώτισσας, το άλογο του πάτησε ένα φίδι, τρόμαξε και έπεσε στο κενό. Τότε αυτός αναφώνησε: «Παναγία μου σώσε με και όσα βλέπω από εδώ είναι δικά σου». Τελικά, το άλογο δεν έπεσε και η περιοχή που έβλεπε από τη Χρυσοσπηλιώτισα προς τη Δευτερά, την χάρισε στην εκκλησία και την ιστορία την αφηγήθηκε αργότερα ο ίδιος στους χριστιανούς.

Ο Κιόρογλου δεν ξέχασε ούτε το δούλο του, ο οποίος ήταν μαύρος στο χρώμα και προερχόταν από κάποια αφρικανική χώρα. Ο Κιόρογλου του έδωσε μία μεγάλη έκταση 25-30 σκάλες περίπου προς το αεροδρόμιο Λευκωσίας, που όταν έβρεχε μετατρεπόταν σε μια τεράστια λίμνη.

Σε αυτή την περιοχή λοιπόν βρισκόταν μια συκιά πολύ μεγάλη και από κάτω της κατέφευγαν οι βοσκοί ή και οι περαστικοί εκμεταλλευόμενοι τη σκιά της, για να ξεκουραστούν, να κοιμηθούν, να φάνε σύκα ή για να πιουν νερό οι ίδιοι και τα ζώα τους κι έτσι επικράτησε η φράση «κατάντησε σαν τη συτζιά του μαύρου».

Φήμες λένε, ότι μέχρι πριν μερικά χρόνια υπήρχαν ακόμη ρίζες από τη συτζιά του μαύρου.