Κοινωνικά

Πάρε Ανάσα και Μίλα……

Πρόσεχε το ύφος, οι λέξεις είναι λιγότερο σημαντικές από αυτό. Σκέψου για μία στιγμή ότι μιλάς με παιδί, όχι ενήλικα. Ρώτα τον αν ξέρει τη διαφορά ανάμεσα σε επιθυμία και ανάγκη. Αν όχι, ανοίξτε λεξικό. Δείξε επιείκεια στην ανάγκη, βάλε πειθαρχία στην επιθυμία. Κάνε αυτοπαραδοχή ανάγκης για επιβεβαίωση, ενθάρρυνση και συγχώρεση, είναι η αγία τριάδα της παιδαγωγικής και δε σταματάει με την ενηλικίωση.

Μην απορήσεις αν είσαι τρελός που μιλάς μαζί του, είναι άνθρωπος σαν όλους τους άλλους, απλώς μοιράζεσαι το ίδιο σώμα μαζί του. Βρες όμορφες λέξεις να πεις καλημέρα, καλησπέρα, καληνύχτα, όχι επίτηδες για καλόπιασμα αλλά για κατανόηση, συναισθηματική νοημοσύνη και για συνύπαρξη.

Οι λέξεις δίνουν πνοή σε ο,τι δεν μπορεί να εκφραστεί με πράξεις. Πάρε ανάσα και μίλα. Άκουσε παράπονα με υπομονή και δώσε προσοχή σε ό,τι επαναλαμβάνεται, είναι σίγουρα βαθύτερο από όσο νομίζεις. Μάθε να τον ρωτάς γιατί κάνει κάτι χωρίς ίχνος κριτικής, δεν είσαι ο εαυτός σου όταν σε στήνουν στον τοίχο. Είσαι γεμάτος άμυνες.

Το αυγολέμονο αν κόψει παύει να λειτουργεί σαν κρέμα. Πάρε βιώματα και φέρτα στο τραπέζι, στο πάτωμα όπου θες. Αρκεί να διακρίνεις πού έχει αρρώστους, πού είναι σε κώμα, ποιοι πέθαναν και για ποιους να κάνεις μνημόσυνο.

Αν πρέπει να κηδεύσεις εσένα μη φοβάσαι, κλάψε όσο χρειαστεί και θα δεις ότι είσαι ζωντανός. Αλλιώς φίλε μου… Δεν θα μιλούσες καν στον εαυτό σου. Μίλα..