ΠΑΝΤΑ ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ

ΠΑΡΑΧΑ’Ι’ΔΕΜΑΤΑ ΕΤΩΝ 2-5

 Όχι δεν είναι πάντα καλό το χάιδεμα. Δεν γίναμε γονείς για την ειρήνη μόνο, αλλά κυρίως για τον πόλεμο. Ο αληθινός γονέας ευελπιστεί σε παιδαγωγική που ενώ δεν προκαλεί σύγκρουση, ωστόσο δεν την αποφεύγει.

ΜΗΝ φοβάστε να δείτε το δάκρυ του 4χρονου παιδιού σας στα φρεσκοπλυμμένα καλύμματα του καναπέ. Μην τρομάξετε με εμετό στο πλακάκι. Δεν είναι ήττα του γονέα, είναι θρίαμβος! Έχετε παρατηρήσει πως για κάθε εισερχόμενο ερέθισμα αντιστοιχούν πολλαπλάσια εξερχόμενα;

Πιες πολλή κρασί και θα ξεράσεις τα άντερα σου. Ερωτεύσου και θα θυμηθείς όλη τη ζωή σου. Άκου μια λέξη στον ξύπνιο και θα την δεις σαν χίλιες εικόνες στον ύπνο σου! Όλα πολλαπλασιάζονται στον άνθρωπο γιατί η ψυχή του είναι ναός και τα μεταβολίζει. Σε όλα δίνει άρωμα ανθρωποειδούς.

Έτσι κάνουν τα παιδιά 2-5 ετών στο μέγιστο βαθμό! Ένα σωστό ΟΧΙ του γονέα για παγωτό σημαίνει ανοχή στην ματαίωση για μια ολόκληρη ζωή. Μια αδιαπραγμάτευτη σιωπή όταν παρελαύνει ο εγωισμός, σημαίνει υπομονή για οτιδήποτε μετά. ΜΗ ΦΟΒΑΣΤΕ ΤΟ ΌΧΙ. Υγιής σύγκρουση είναι, λίγα λόγια θέλει κι ας τρέχει το δάκρυ κορόμηλο!

Αν δεν διδάξεις σε παιδί να νικάει το εγώ του, μην το σπουδάσεις γιατί απαίδευτο θα μείνει. Η σύγκρουση είναι δικαίωμα και υποχρέωση του ανθρώπου. Όχι επειδή είναι πολεμοχαρής, ΑΠΛΑ ΕΤΟΙΜΟΠΟΛΕΜΟΣ.

(Χριστινα Μπογιατζη, αποσπάσματα 2017).