ΕΡΓΑ ΚΑΙ ΗΜΕΡΕΣ

Περιγραφή ή βίωμα;

Περιγράφεις τη ζωή σου ή βρίσκεσαι μέσα σε αυτήν; Βλέπεις στον καθρέφτη πρωταγωνιστές ή πετάς καθρέφτες μακριά; Αναρωτήθηκα κάποτε γιατί δεν έχουν καθρέφτες στα μοναστήρια. Δεν τους χρειάζονται για να δουν το πρόσωπο. ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ.

Ποιος χρειάζεται να μιλήσει για κάτι όταν υπάρχει μέσα του; Νευρολόγοι λένε «Δεν μπορείς να νιώθεις κάτι έντονα και ταυτόχρονα να μιλάς για αυτό, δεν το επιτρέπει η νευροβιοχημεία του εγκεφάλου». Ησυχαστές διδάσκουν με τη σιωπή τους. Ο κόσμος γέμισε παραφιλολογία, όλοι περιγράφουμε το σκοτάδι μα ποιος το έχει ψηλαφήσει;

Στη ζωή σου θα γίνεις είτε αυτός που βιώνει είτε αυτός που θυμάται. Αυτός που βιώνει δεν χρειάζεται μνήμες, αυτός που θυμάται φοβάται το βίωμα. Μα τι είναι η αγάπη αν δεν είναι βίωμα; Ο Πασκάλ είπε κάποτε «Το μεγαλύτερο πρόβλημα του ανθρώπου είναι ότι δεν μπορεί να μείνει πολλή ώρα μόνος του σε ένα δωμάτιο». Γιατί φοβόμαστε το ήσυχο δωμάτιο; Τι θα δούμε εκεί; Ποιος θα μας τρομάξει στη σιωπή; Θα εμβαθύνουμε εκεί που είχαμε επιπλεύσει, ώ πόσο τρομακτικό ε;

Άκουσα πολλές θεωρήσεις ζωής, ζωή δεν είδα όμως. Ποιος μιλάει χωρίς λέξεις; Ποιος αναπνέει χωρίς να ακούγεται; Τα μεγαλύτερα διδάγματα τα πήραμε από όσα δεν χρειάστηκε να μας πουν, όσα δεν χρειάστηκε να πούμε ούτε εμείς σε αυτούς.

Η ζωή είναι βίωμα. Το βίωμα είναι αγάπη. Η αγάπη είναι ζωή. Έλικας όλα με μία διαφορά… Όταν περιγράφεις ο έλικας δεν ανεβαίνει, μόνο περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του. Όταν βιώνεις όμως, αποκτάς ύψος. Δηλαδή τι ύψος; Ανάστημα…