Κοινωνικά

ΣΤΑΓΟΝΙΔΙΑ …..!!!!

ΣΤΑΓΟΝΙΔΙΑ, από αυτά γεννιέσαι, αυτά υπηρετείς, αυτά σε σώζουν, αυτά σε ταυτοποιούν αν χαθείς. Αν τα αφήνεις όπου πας και αν τα σκορπίσεις πίσω από πατημασιές σου, δεν θα πεθάνεις ποτέ. ΣΤΑΓΟΝΙΔΙΑ θ’απορείς τι είναι. DNA λέει ο γενετιστής, “ΕΓΩ” θα το πει ο ψυχολόγος. Εγώ θα το πω σταγονίδιο.

Σταγονίδιο είμαστε γιατί γλιστράμε σαν χέλι στην αγάπη, γιατί βγάζουμε κάθε μέρα φωτογραφία ξανά και ξανά τον παλιό και τον επόμενο εαυτό. Σταγονίδιο ναι…Εκείνο το ΟΛΟΚΛΗΡΟ “ΕΙΝΑΙ” σου όταν πονάς, όταν δίνεις, όταν αγκαλιάζεις, όταν φωνάζεις. Σταγονίδια από την ΑΥΘΕΝΤΙΚΗ ζωή μας χωρούν μέσα τους πιο μεγάλη ζωή κι από την ίδια τη ζωή μας γιατί εκεί δεν έχεις ευρυχωρία πολυτελείας, εκεί είσαι όλα για ένα κι ένα για όλα. Εκεί είσαι μία ολότητα, μια ολιστικότητα, σφαιρικότητα, είσαι μονάδα που αρχή της και τέλος είναι το άπειρο γιατί στα μαθηματικά το μηδέν δεν έχει ούτε αρχή ούτε τέλος τελικά.

Δε θέλω ν’αφήσω πίσω μου ιδέες, δε θέλω ούτε σημαίες. Σταγονίδια θέλω να πετάξω παντού σαν χρυσόσκονη και σε κάθε κόκκο να με βρεις ολόκληρη σαν ολόγιομο φεγγάρι που στρογγυλοκάθισε σ ‘ένα δάκρυ αγκαλιά με ό,τι και όποιον αγάπησε χωρίς σανίδα σωτηρίας. Τι να κάνεις τη σωτηρία όταν έχεις σταγονίδια; Δεν θέλω να είμαι τίποτα γιατί ούτως ή άλλως το σταγονίδιο είναι αρκετό. Έχεις προσέξει πόσο κυκλικό είναι; Κάτι σαν άπειρο κρυμμένο στο ΜΗΔΕΝ. Σ Τ Α Γ Ο Ν Ι Δ Ι Α!!!