ΕΡΓΑ ΚΑΙ ΗΜΕΡΕΣ

ΧΡΟΝΟΣ …..

Πολυτιμότερο αγαθό από αυτό δεν θα έχουμε ποτέ. Ούτε χρήμα ούτε τίποτα. Κάποιοι το έκαναν κομπολόι και μετρούν χάντρες σαν να είναι αυτοσκοπός. Όχι μην άγχεστε. Χρόνος είναι, δεν είναι η ζωή. Είναι όμως φίλος και δάσκαλος.

Πόσο χρόνο σπαταλούμε, αν σκεφτείς θα τρομάξεις. Άγονη ψυχαγωγία, καφέδες λουστρασιόν και σκέτη αγωνία. Βγες από τον χρόνο. Φύγε, εξαφανίσου. Κάνε τα βασικά της ημέρας και μην μετράς πια. Κάθισε καταγής στο χωλ του σπιτιού σου και κοίτα το ταβάνι. Ξέχνα το όνομα σου, ξέχνα αν πεινάς, αν διψάς αν σε αγαπούν και αν κατάφερες όσα ήθελες. Δεν χωρούν όλα σε μία μέρα.

Άπλωσε τη ζωή σου σε στιγμές και παράτα την ξεφτισμένη ιστορικότητα της ζωή σου που κόλλησε στη Λα μινόρε. Πάρε μαζί σου μόνο τα ρούχα που φοράς. Πέτα άχρηστα αντικείμενα που σου θυμίζουν όσα ήσουν, δεν τα χρειάζεσαι πια. Γνώρισε ανθρώπους από την αρχή, κάνε σαν να έχουν μόνο το όνομα και τίποτε άλλο ίδιο.

Πάρε απόσταση δύο μέτρων και κοίτα ξανά τα παιδιά σου. Δες τα για λίγο σαν να είναι αλλουνού. Καμάρωσε τα σαν να είναι απλώς ένα θαύμα που ζείτε μαζί. Αν έχεις παράπονα πες τα σαν να ξεκινάτε από την αρχή. Ξέχνα τον κοσμικό χρόνο που ακούνε όλοι “τικ-τοκ” και τρέχουν λες και βάρεσε συναγερμός. Είναι μια ψευδαίσθηση ο χρόνος.

Κάνε τα απαραίτητα να είσαι καθαρός, φροντισμένος και βγες από το μπάνιο. Μίλα στους ανθρώπους σιγά και απαλά. Βγες από τη συχνότητα της τρέλας του νου, μπες και ξεκουράσου σ’αυτή της ψυχής που ζει για πάντα.

Δεν είναι μόνο για τους γκουρού αυτή η ζωή, δεν είναι άπιαστο όνειρο. Έγινε άπιαστη η αναπνοή μας και τρέχουμε όλοι να πιάσουμε την ουρά μας. Στάσου εκεί για λίγο.

Απορώ ακόμη…Τόσα κύτταρα μέσα μας, πώς ξεχνάμε έτσι; Αν ανοίξεις ένα, θα βρεις το όλο. Έτσι είναι και ο χρόνος. Περικλείει το όλο.