ΠΑΝΤΑ ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ

15 Χρόνια Σχολείο

Ειρωνεία, μας παίρνει 15 χρόνια να γεμίσουμε μουτζούρες του κόσμου… Εκεί μέχρι την ταχύτερη ανάπλαση κυττάρων που το ΕΓΩ έχει πια βάλει έδρανα, μαθητές και δασκάλους να διδάξουν.
15 χρόνια σχολείο με γονείς, γιαγιάδες, παππούδες. Να μάθεις λίγη γεωγραφία στα θέλω σου μπας και διαχωρίσεις θάλασσα από στεριά, λίγα μαθηματικά στα προβλήματα να ξέρεις πότε να αφαιρείς και πότε να προσθέτεις. Άντε και λίγη ιστορία να βρεις τις ρίζες της ανεκδιήγητης γιαγιάς που ακυρώνει τη μαμά, ιστορία της ψυχαναγκαστικής μαμάς και του αποσυνδεδεμένου πατέρα.
15 χρόνια να μάθεις και γλώσσα, εκείνη που θα χρειαστείς να εκφράσεις όλο τον εαυτό σου μετά στις εξετάσεις της ζωής. Είχαμε και τα διαλείμματα να τσιμπήσουμε καμιά νεύρωση, λίγο κάπνισμα, λίγη υστερία, άλλος το έριξε στην ατέλειωτη δίαιτα που μοιάζει σαν αμετανόητη ερωμένη, άλλος στη σιωπή κ άλλος έκανε την κουζίνα του αποστολή πολέμου.
15 χρόνια σχολείο, όχι δε δίνω άλλο χρόνο να γεμίσει το κύτταρο με υλικό που άλλος το μηρυκάζει, άλλος το ξερνάει κ άλλος το παραδίδει στους ανθρώπους.
Ας προσέξουμε τα παιδιά μας πια, 15 χρόνια σχολείο κι όλοι νομίζουν πως τελειώνει μόνο το γυμνάσιο μα πίστεψε με… Καμιά φορά μέχρι τα 15 σου, έχεις ήδη ζήσει όλη σου τη ζωή. Προσοχή στα παιδιά μας. Αυτά που έχουμε και αυτά που είμαστε.