Κοινωνικά

Κράτησα τη γη……

Κράτησα στα χέρια μου τη γη από παιδί γιατί δεν αρκέστηκα στο “κανονικό” και το αναμενόμενο. Κράτησα στα χέρια μου τη γη γιατί τα μάτια μου δεν είδαν ποτέ όσα χωρούσε η ψυχή μου. Κράτησα στα χέρια μου τη γη γιατί το ψέμα των ανθρώπων δεν είναι μόνο χώμα μα είναι πυρήνας κι ορυκτό. Το ψέμα τους είναι λάβα που μια μέρα θα κάψει ουρανό.

Κράτησα στα χέρια μου τη γη μήπως κι αλλάξω κάτι σε ό,τι φαίνεται αλλά δεν είναι ή μήπως αναδείξω ό,τι είναι μα δε φαίνεται. Κράτησα στα χέρια μου τη γη μήπως και πάρουν αντιβίωση οι ΟΝΤΩΣ άρρωστοι κι εγώ τσακωθώ επιτέλους ανενόχλητη με το δικό μου πονοκέφαλο.

Κράτησα στα χέρια μου τη γη, γιατί ουδέποτε άντεξα καρέκλες βιδωτές, σε διευθυντές χωρίς ορίζοντα αγάπης. Κράτησα στα χέρια μου τη γη γιατί τίποτα δεν αξίζει χωρίς αλήθεια που καυτηριάζει πληγές, ακρωτηριάζει ψευδαισθήσεις και φέρνει παιδικά χαμόγελα σε πρόσωπα ενηλίκων.

Κράτησα στα χέρια μου τη γη όταν ξεσήκωσα καρδιές, που είχαν ήδη μια υποψία μα το μυαλό την λοιδωρούσε. Κράτησα στα χέρια μου τη γη όταν ήξερα να στάζω δάκρυα πάνω της να ποτίσουν τον πυρήνα κι έτσι να σβήσουν τη λάβα, λίγο λίγο…

Κράτησα στα χέρια μου τη γη από παιδί…Από παιδί σου λέω….